Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Mijn tuin, foto's en wat uitleg

Mijn tuin

Alle bloemen die hier onder te zien en beschreven zijn heb ik zelf gefotografeerd, voor 90% in m'n tuin.  De nuttige uitleg heb ik op Wikipedia gevonden.   Ook Nederlandstuin is een goede site.
Mooie planten vooral hortencias en hostas hebben gevonden bij Jan Sterken in Blankenberge en Wilgenbroek te Oostkamp voor helleborus en eenjarige planten.

Camelia

Camelia Japonica
De Nederlandse naam voor Camellia is camelia. Afgeleid van de belangrijkste soort Camellia japonica wordt ook wel 'Japanse roos' gebruikt. De camelia is groenblijvend. Camelia's groeien van nature in het midden en het zuiden van China, grote delen van Japan, Indochina en het oosten van Azië en Vietnam. Camelia's bloeien altijd rood, roze of wit, afgezien van een enkele soort, die geel of bronsgeel bloeit.

Helleborus of Kerstroos

Helleborus of Kerstroos

Helleborus niger ( Kerstroos) behoort tot het geslacht Nieskruid waartoe ook de Lenteroos (Helleborus oriëntalis) behoort. Hoewel de naam kerstroos suggereert dat de plant rond de kerst bloeit komt deze pas in februari in Nederland in bloei en bloeit tot april.
De Kerstroos komt in het wild voor op de hellingen van de Oostelijke Noord- en Zuidalpen.
De Kerstroos is een vaste plant van ongeveer 30 cm hoogte. De plant bloeit met witte of roze bloemen.  Voor een goede groei moeten de zaaddozen direct na de bloei verwijderd worden.
Er kan makkelijk zaad gewonnen worden, maar de plant is niet zaadvast. De moederplant kan alleen door scheuren vermeerderd worden.

Gebroken hartjes

Gebroken hartjes
Gebroken hartejs  Dicentra behoort tot de familie van de Papaveraceae Het geslacht omvat een drietal soorten, die niet allemaal erg gangbaar zijn. Dicentra spectabilis komt het meeste voor. De volksnaam 'gebroken hartje' is ontleend aan de vorm van de bloem, die met een beetje fantasie hartvormig is. Kijken we naar de Griekse betekenis van de naam, dan is die meer verwant aan de bouw van de bloem. (Di) = dis, betekent dubbel en (centra) is afgeleid van kentron = spoor. In gesloten toestand van de bloem zijn de stamper en meeldraden omgeven door twee schutbladen.

Lavatera

Lavatera
Lavatera of Malva is een Malvaceae of in gewoon Nederlands een lid van de kaasjeskruidfamilie. Malva is geen uitgesproken vaste plant die in het najaar geheel afsterft om vervolgens in het voorjaar opnieuw vanuit de grond uit te lopen. Desondanks is het een kruidachtige of houtige plant. Bovengrondse delen blijven in de winter aan de plant. In het voorjaar komt nieuw blad aan de houtige stengels De plant bloeit heel lang en uitbundig mits hij op een humusrijke en warme plaats in de tuin staat. De bloemen zijn intens lila tot roze. Over de bloemblaadjes liggen dikwijls vanuit het hart van de bloem intenser gekleurde donkerroze of paarse strepen. Zowel blad als stengels zijn licht behaard. De haren hebben in warme gebieden de functie van de temperatuurregeling. Het blad van Malva is handnervig van opbouw en staat verspreid op steeltjes met steunblaadjes langs de stengel.

Clematis

Clematis
Clematis is een geslacht van overwegend klimplanten, lianen met aantrekkelijke bloemen. De bloemen zijn wit, roze, rood (Bordeaux), paars, ... De (meestal) grote bloemen hebben meestal eenzelfde vorm; zoals op de foto rechts. Sommige soorten zijn kruiden, anderen overblijvend. Ze komen op beide halfronden voor in de gematigde zones, en in de tropen in gebergten. De soorten uit gematigde  streken zijn bladverliezend maar die uit warmere streken groenbelijvend.

Papaver of klaproos

Papaver of klaproos

De Oosterse klaproos (Papaver orientale) is een meerjarige klaproos Ze is inheems in Midden-Azië.
Het fijn ingesneden gebladerte verdroogt na de bloei geheel. Dit is een aanpassing aan de droge, hete zomers in Centraal-Azië. Het gebladerte loopt daar bij de herfstregens opnieuw uit.
De plant is al sinds het einde van de 19e eeuw in Europa in cultuur. Er is een grote reeks van rassen gekweekt, waarin de kleuren van de bloemen uiteenlopen van wit ("Barr's White" wordt wel als norm beschouwd), roze tot diep rood

Passieflora of passiebloem

Passieflora of passiebloem
De geslachtsnaam Passiflora is mogelijk gegeven Spaanse Missionarissen Toen zij deze in Zuid-Amerika ontdekten, zagen zij in de vijf kelk en de vijf kroonbladeren een verwijzing naar de tien apostelen behalve Petrus en Judas. De drie stampers leken op de spijkers waarmee Jesus Christus aan het kruis werd genageld. De coronba leek op de doornenkroon van Christus. De kronkeligeranken leken op een zweep. De drie schutbladeren stelden de drie Maria's bij het kruis voor. Het blauw van de bloem verwees naar de hemel of naar het blauwe kleed van Maria. Om deze reden noemden zij hem passiebloem, de naam die ook in het Latijn terecht is gekomen.
Aangezien de passiebloemen pas in de 16e eeuw in Zuid-Amerika ontdekt zijn, moet de legende dat de plant zich om het kruis van Christus heeft gewonden, naar het rijk der fabelen worden verwezen. Het verhaal is waarschijnlijk ook aangepast om hem kloppend te maken met de beschrijving van Passiflora caerulea omdat deze soort waarschijnlijk het eerst in Europa is geïntroduceerd

Duranta Repens

Duranta repens
Duranta behoort tot de ijzerhardfamilie (Verbenaceae). De struik kom je op kwekerijen nogal eens tegen onder de (oude) naam Duranta repens of Duranta plumieri. Veelal is de struik bij exotische klimplanten te vinden, hoewel het geen klimmer is. De struik moet door middel van snoeien (na de bloei) op orde worden gehouden. Uitdunnen van scheuten is meestal voldoende. In het voorjaar verpotten door verse potgrond te geven in een grote pot of kuip. In de winter moet Duranta op een vorstvrije plaats overwinteren (circa 15 °C.). Matig water geven

Zeeuws knoopje

Zeeuws knoopje
Het Zeeuws knoopje is een dankbare vaste plant. Vrijwel de hele zomer verschijnen er onafgebroken innemende bloemen. De schermvormige bloemen zijn een lang leven beschoren. Ze groeien op vrijwel iedere grond als die in de zomer maar vochtig genoeg blijft. Het is een uitstekende plant voor in de zon of halfschaduw.
Het Zeeuws knoopje behoort tot de familie van de schermbloemigen (Umbelliferae). Bloemen zijn bij een vluchtige blik schermvormig van opbouw. In werkelijkheid is het scherm opgebouwd uit kransen met piepkleine bloemen, die omgeven zijn met een ruche van bloemschutblaadjes.

Kamperfoeli

Kamperfoeli
Kamperfoelie verspreidt een heerlijke 'avondgeur'  Kamperfoelie is van onschatbare waarde. Muren, pergola's, hekken en schuttingen kunnen ermee worden bedekt. Ze groeien op alle vochtige gronden. Er zijn bladhoudende en bladverliezende soorten. Kamperfoelie bloeit lang, geurt heerlijk en de bloemen zijn fraai om te zien. Kamperfoelie (Lonicera) groeit van nature op verschillende continenten: Europa, de Verenigde Staten van Amerika, China en Noord-Oost-Azië. Er zijn heel veel soorten kamperfoelie. Ze behoren tot de familie van de kamperfoelieachtige (Caprifoliaceae). De plant is genoemd naar de Duitse arts en natuurhistoricus Johann Lonitzer.

De meeste soorten die in aanmerking komen om in ons klimaat te worden geplant, zijn bladverliezend of half bladhoudend. Windende kamperfoelies zijn meestal  bladverliezend.  Bladhoudende kamperfoelie is meer geschikt voor verzamelaars en liefhebbers van bijzondere soorten

Kaardebol

Kaardebol
Kaardebol
Dipsacus fullonum, kaardenbol.  De kaardenbol mag dan z'n nuttige functie voor het kaarden van wol hebben verloren, dit neemt niet weg dat het een sierlijke plant is. Zowel in bloei als overdekt met rijp of een vleugje sneeuw, levert hij een feeëriek schouwspel op.
Kaardenbol (Dipsacus fullonum) bloeit in juli - september op 1 - 2 m lange stengels. De sierlijke bloemen staan in kransen rondom de bol en komen etagegewijs tot bloei. De bol heeft een grootte van 4 - 8 cm. Aan de voet van de bol zitten lange stroschubben, die naar boven toe gekromd zijn. Alles (bladeren, bloemstengels en bol) zijn gestekeld. Het is niet bepaald een plant om zonder handschoenen aan te pakken.
Kaardenbol kan het beste op de gewenste plaats worden gezaaid. Ze zijn in jong stadium nog goed verplantbaar. Plant op een onderlinge afstand van 15 - 30 cm. In volle zon of halfschaduw komen ze goed tot hun recht. In het tweede jaar wordt rijkelijk zaad gevormd. Ze zaaien zich vanzelf weer uit. De hoeveelheid zaden dat uit de bollen vrijkomt, kan tot hinderlijk veel planten leiden.  Kaardenbol kan na de bloei worden gedroogd. Het is een prima droogbloem voor droogboeketten. Alle delen van de plant worden door droging stroachtig en zijn zeer lang houdbaar.

Ooievaarsbek of Geranium 'Dilys'


Ruiken aan ooievaarsbek, de echte geranium.  Een sterke en lang bloeiende tuinplant is de ooievaarsbek. Geranium is de botanische naam. Van Geranium zijn heel veel soorten vaste planten bekend. Een bekende soort is uiteraard de geranium die weliswaar in het Nederlands zo heet, maar in het Latijn toch echt alleen maar bekend is als Pelargonium Deze potplant met z'n felrode, roze of witte bloemen komt in de vensterbank terecht of moet als 'eenjarig' perkgoed z'n leven slijten in bloembak of borderrandje.

Drakenwortel of Dracunculus Vulgaris

Drakenwortel of Dracunculus vulgaris

De drakenwortel (Dracunculus vulgaris) is een overblijvende, 0,6 – 1,2 m hoge plant uit de arondskelkfamilie (Araceae). De handvormige bladeren ontwikkelen zich voor de bloei. Ze omringen de schacht van de zich ontwikkelende bloeiwijze en zijn 10 – 20 cm lang en bestaan uit 9 – 13 kortgesteelde, smal-lancetvormige, vaak wit gevlekte deelblaadjes.

De plant bloeit van april tot juni. Het schutblad (spatha) is 20 – 50 cm lang, aan de buitenzijde groenig, aan de binnenkant bruinpurper, vaak ingerold bij het onderste gedeelte en bijna vlak aan de bovenkant met een gegolfde rand. De bloeikolf is vlezig, verspreid een aasgeur en heeft een lang, bloemloos, donkerpurper eindgedeelte dat boven de spatha uitsteekt. De mannelijke en vrouwelijke bloemen worden maar door een klein aantal onvruchtbare bloemen van elkaar gescheiden. De vruchten zijn oranjerode bessen.

Salomanszegel

Salomonszegel
Lelies staan bij ons in het algemeen bekend als bolgewassen. Kijk maar eens in een gids van een willekeurig tuincentrum. Toch zijn er een paar leden van deze familie die met een wortelstok door het leven gaan. Het lelietje-der-dalen is er één van, een ander is de salomonszegel. Over de laatste soort, en wel de gewone salomonszegel.  Eerst wat kenmerken. De witte bloemen verschijnen in de lente; ze hangen voorover in kleine trosjes. De vrucht is een bes, die in het najaar rijp is. De bladeren staan in twee rijen. Deze bosplant is vrij algemeen op voedzame grond. In het bos van eendenkooi De Bakkerswaal staat hij al tientallen jaren. De gewone salomonszegel heeft een ronde stengel.
Natuurlijk interesseert de naam. Wat heeft zo'n plant met de wijze man uit de Bijbel te maken?
Wel, in vroeger tijden werd er - veelal door gebrek aan kennis - aardig op los gefantaseerd. Bijzondere vormen van planten of onderdelen ervan of opvallende kleuren leidden tot het ontstaan van voor ons vreemde namen. Het leuke daarvan is, dat er achter een naam vaak een verhaal schuilt. Salomonszegel overwintert dus niet met een bol maar met een wortelstok. In het voorjaar komt uit een nieuw stuk wortel een nieuwe stengel. In de herfst sterft de stengel af, waardoor er een litteken op de wortelstok achterblijft. Dat litteken ziet er volgens oude verhalen uit als het zegel van koning Salomo.